The Webmaster Says…



Πέμπτη, 1 Μαϊου 2003

ΠΕΡΙ ΕΝΩΣΗΣ 1924

Όταν πριν κάνα εξάμηνο ξεκίνησε αυτή η ιστορία από κάποια παιδιά στο AIFC ήμουν σίγουρος, ότι η υλοποίησή της θα ήταν ανέφικτη . Τα γεγονότα (και η προσωπική θυσία λίγων ατόμων) με διέψευσαν ευχάριστα μετά από κάνα τρίμηνο. Η (δύσκολη) αρχή είχε γίνει, αλλά και πάλι ήμουν πολύ ανήσυχος για την τελική πραγμάτωση του όλου εγχειρήματος. Η βασική μου επιφύλαξη είχε να κάνει με τον κόσμο που θα αγκάλιαζε την προσπάθεια αυτή. Οι χιλιάδες προεγγραφές με έκαναν να χαμογελώ, αλλά δεν με έκαναν πιο αισιόδοξο. Είχα βλέπετε δει, την ανταπόκριση του κόσμου στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου επί Μελισαννίδη-Καρρά, είχα δει το ποσό που μαζεύτηκε όταν η R21 άνοιξε λογαριασμό για να αγοραστούν οι μετοχές επί Τροχανά, είχα δει πόσος κόσμος μαζεύτηκε στην Κάντζα, ήξερα με πόσα άτομα ξεκινά ένας σύνδεσμος και με πόσα καταλήγει μετά από τον πρώτο μήνα, ήξερα ότι ένας πολυσυλλεκτικός φορέας όπως το AIFC είχε τελικά με το ζόρι 60 μέλη, γνώριζα ότι μια εβδομαδιαία συλλογική εφημερίδα σαν τον "Ενωσίτη" (με επιτελείο τους καλύτερους ρεπόρτερ της ΑΕΚ) είχε κυκλοφορία 3-4000 φύλλα πανελληνίως κλπ.

Περίμενα λοιπόν υπομονετικά την ώρα της κρίσης, την ώρα της πληρωμής για την επίσημη εγγραφή μέλους. Μου φαινόταν αδιανόητο κάποιος που δεν δίνει ένα (1) ευρώ την εβδομάδα στο περίπτερο μπροστά από το σπίτι του για να στηρίξει μια εφημερίδα της ΑΕΚ, να κάνει τον κόπο να μαζέψει τα χαρτιά που απαιτούνταν, να τα στείλει και τελικά να στηθεί σε τράπεζα και να σκάσει και τα 100 ευρώ . Για να κάνει κάποιος τέτοια 'τεράστια' θυσία δεν αρκεί να δηλώνει ΑΕΚτζής . Κάποτε ο gaz, είχε γράψει ένα Webmaster Says με τις κατηγορίες των ΑΕΚτζήδων . Κάντε μου τη χάρη και ξαναδιαβάστε το και πείτε μου ποιοι από τους 'πελάτες', τους 'αλέφαντους', τα 'ανθρωπάκια', τους 'οπαδούς' ή τους 'πολιτικούς' έχουν την παραμικρή πιθανότητα να μπουν στην "1924". Μόνο εκείνοι με υψηλό συντελεστή 'ρομαντικότητας' ίσως έχουν κάποια πιθανότητα, αλλά κι αυτοί πρέπει να έχουν την κατάλληλη πληροφόρηση . Και δυστυχώς δεν την έχουν (τουλάχιστον όχι στο βαθμό, που θα τους οδηγήσει στην τράπεζα).

Τις μέρες αυτές των γιορτών είδα πολλούς (ΑΕΚτζήδες) συγγενείς και φίλους, που δεν τους συναντώ συχνά. Δυστυχώς, τα μηνύματα από το δικό μου μικροπεριβάλλον είναι απαισιόδοξα. Όποιοι είχαν κάποια ιδέα για το όλο ζήτημα ήταν μάλλον αρνητικοί ή δήλωναν (σπάζοντάς μου τα νεύρα) ότι θα περιμένουν να δουν πως θα πάει το πράγμα και μετά αποφασίζουν, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία έφτανε μέχρι το σημείο να καγχάζει και να απαξιώνει πλήρως την προσπάθεια . Ομολογώ ότι δεν έπεισα κανέναν ... (εδώ δεν τους είχα πείσει για τον DJ, που δεν χρειαζόταν να βάλουν και λεφτά, θα τους έπειθα τώρα ; ). Όλα αυτά δεν τα λέω για να τα βάψουμε 'μαύρα' και να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια. Απλά πρέπει να δούμε το ζήτημα στη σωστή διάστασή του. Ξεκίνησε κάτι, που εκ των προτέρων, είχε μικρές πιθανότητες επιτυχίας . Ο πυρήνας των παιδιών που το ξεκίνησε, νομίζω ότι το γνώριζε καλά . Ίσως οι (τραγικές διοικητικές) συνθήκες, τους έκαναν λίγο πιο αισιόδοξους, αλλά δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση τώρα να απογοητευτούν . Έστω και 500 άτομα να μαζευτούμε, πρέπει να συνεχιστεί η προσπάθεια με στόχο τους 600 τον επόμενο χρόνο. Καλύτερα 500 συνειδητοποιημένοι,παρά 5000 που τα επόμενα χρόνια θα έμεναν 500-100-20 ...

Απλά πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη. Η νέα διοίκηση είναι εκείνη που σε (πολύ) μεγάλο βαθμό θα κρίνει το εγχείρημα. Και κακά τα ψέμματα παιδιά, χρειάζεται επώνυμη (δυστυχώς) ηγετική μορφή, ειδικά την πρώτη χρονιά . Όπως και να'χει πάντως, προσωπικά οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά που κόπιασαν και συνεχίζουν να κοπιάζουν για κάτι τόσο αγνό και ρομαντικό. Ευχαριστώ για την ελπίδα στο όνειρο, όσο μακρινό κι αν είναι αυτό ...

 


Γιώργος Μεγαρίτης
ΑΕΚ Internet Fan Club
webmaster@aek.com


-To Webmaster  says archive- Προηγούμενα άρθρα.
A service of the AEK Internet Fan Club
AEK Without Frontiers