The Webmaster Says


 

Tετάρτη 16 Μαρτίου 2005

 

Όλες οι απαντήσεις

«Απόψε βλέπω καθαρά

τους γρίφους και τις λύσεις

καίγονται μπρος μου κεριά μυθικά

όλες οι απαντήσεις»

 

Δε θυμάμαι πολλά πράγματα από το παρελθόν. Δε μπορώ να θυμηθώ φάσεις, αποτελέσματα, παίκτες ή σκόρερ. Θυμάμαι μόνο το «βάπτισμα του πυρός», ένα βράδυ στην Νέα Φιλαδέλφεια πριν το Νίκος Γκούμας πέσει για να γίνει ο πολυχώρος που βρίσκουν στέγη οι εφιάλτες μας. Στη σέντρα ο «εντιμότατος» κ. Ποντίκης και στο σταυροδρόμι εγώ να διαλέγω μεταξύ του ερυθρόλευκου και του κιτρινόμαυρου δρόμου το δεύτερο, σίγουρη πως η δική μου έννοια της εντιμότητας δε χωράει στη δική τους σκέψη. Θυμάμαι σκηνές εκτός γηπέδου, εικόνες και συναισθήματα. Τους 3.500 χιλιάδες ΑΕΚτζήδες του Camp Nou που συνέχιζαν να τραγουδάνε το «εμπρός αετέ» ακόμα και μετά από 5 γκολ και με τους οποίους γέλαγα στη Ράμπλας. Την κοπάνα από τη σχολή για το Ελευθέριος Βενιζέλος και την υποδοχή της ομάδας που έκανε την ανατροπή στο Μπερναμπέου. Το πρωτάθλημα που χάθηκε στα ίσα και μ’ έκανε να κλάψω στα γενέθλια μου. Το κύπελλο που ήρθε αλλά δεν ελάφρωνε τη στεναχώρια… και ας έκατσα στη μέση του γηπέδου 2 η ώρα το πρωί να κοιτάζω τ’ αστέρια και να σκέφτομαι πως κάπως έτσι είναι η ευτυχία. Τους 1000 στα Λιόσια με τον Κέρμιτ σούπερ σταρ, τη διχόνοια, τον αδερφό να χτυπάει αδερφό και τον Μπάμπη να με ρωτάει με ειρωνεία με ποια από τις 2 ΑΕΚ είμαι…

Με ποια ΑΕΚ είμαι άραγε;

Με εκείνη που το καλοκαίρι χαροπάλευε μια ανάσα από τη Δ’ εθνική. Με εκείνη που οι παίκτες της ήταν στο στόχαστρο των δυο μεγάλων, που απλά περίμεναν ν’ αφήσει την τελευταία της πνοή πριν ασελγήσουν στο πτώμα της. Μ’ εκείνη που βρήκε ηγέτη στο πρόσωπο ενός ανθρώπου που άφησε τον πάγκο, ανέβηκε στο γραφείο, σήκωσε τα μανίκια και έπιασε δουλειά. Με την ΑΕΚ των αγώνων που είναι γιορτή, με την ΑΕΚ του Άγη που δίνει το σύνθημα για τα χέρια, με την ΑΕΚ της Original,της Θύρας 21, των Πειρατών, των Defenders, της Ένωσης 1924, με την ΑΕΚ του «Νικολάκη»που μ’ έκανε να νιώσω απίστευτη συγκίνηση. Με την ΑΕΚ όλων εκείνων που αγαπούν καθετί κιτρινόμαυρο στον κόσμο ετούτο γιατί κανείς δεν περισσεύει.

Με την ΑΕΚ του δικού μου ανθρώπου που πέρα από την αγάπη του μου χάρισε μια Άλλη Εντελώς Κατάσταση…

Με αυτή την ΑΕΚ είμαι και ας ονειρεύομαι μια άλλη. Μια ΑΕΚ που θα έχει 30,000 διαρκείας γιατί εμείς οι 17,000 που πήραμε θέση θα φέρουμε τους φίλους, τις φίλες, τις γυναίκες και τα παιδιά μας. Μια ΑΕΚ που θα την ζηλεύουν και θα θέλουν να της μοιάσουν όλοι, που δε θα περιμένει κανένα μεσσία να την στηρίξει στα πήλινα πόδια της γιατί ο κόσμος της θα τα έχει κάνει σκληρά σαν ατσάλι. Μια ΑΕΚ που θα έχει σπίτι, θα έχει πόρους, θα διαπρέπει στο ποδόσφαιρο, στο βόλεϊ, στον στίβο, στην ξιφασκία σε κάθε άθλημα που θα υπάρχει κάποιος με το δικέφαλο στο στήθος. Που θα γεννάει από τα σπλάχνα της αθλητές, που θα κοντράρει στα ίσα τους πάντες. Και όταν το ευρωπαϊκό σηκώσω, γιατί φτάνουν τα όνειρα μου ως εκεί, δε θα παλαβώσω. Απλά θα γελάσω γιατί η ΑΕΚ που διάλεξα ένα βράδυ του Γενάρη θα έχει γίνει πια θάλασσα, μια και οι λίμνες όλων μας θα έχουν ενωθεί.

Αυτή θα είναι η δική μου απάντηση.

 

Κατερίνα Στρούγγαρη

 


-To Webmaster  says archive-Προηγούμενα άρθρα.

 

A service of the AEK Internet Fan Club

AEK Without Frontiers